Iepenloftspul ‘Ik wol libje’ brengt Britse mijnwerkers en Londense queers samen in Burgum

Het Iepenloftspul Burgum brengt in september het muzikale theaterstuk ‘Ik wol libje!’ op locatie bij de Engie Centrale. Regisseur Romke Gabe Draaijer koos zelf voor het verhaal, waarin een groep stakende mijnwerkers uit Wales en een groep homoseksuele mannen uit Londen elkaar ontmoeten. Wat begint als een onverwachte ontmoeting, groeit uit tot een bijzondere vriendschap. De voorstelling speelt zich af in de jaren tachtig, maar volgens Draaijer heeft het verhaal juist nu grote zeggingskracht.

“Voor mij gaat het heel erg over dat we steeds verder uit elkaar komen. De homo-emancipatie gaat achteruit en we horen steeds hardere stemmen. Dat geldt ook voor asielzoekers en andere groepen die worden gemarginaliseerd. Volgens mij moeten we de mens achter meningen blijven zien en elkaar blijven spreken. Daar kunnen hele mooie vriendschappen uit ontstaan.”

Het verhaal is gebaseerd op een waargebeurde gebeurtenis. Tijdens de Britse mijnwerkersstaking in de jaren tachtig besluit Mark Ashton, in de voorstelling Charlie genoemd, geld in te zamelen voor de mijnwerkers. Een groep homoseksuele activisten uit Londen steunt daarmee een gemeenschap die zelf onder grote druk staat. De twee werelden lijken aanvankelijk ver van elkaar af te staan, maar groeien steeds dichter naar elkaar toe. Juist die onverwachte solidariteit sprak Draaijer aan. “Een gemarginaliseerde groep helpt een andere gemarginaliseerde groep. Uiteindelijk kwamen die groepen bij elkaar en groeide daar een hele mooie vriendschap uit. Die band bestaat tot vandaag. Dat leek me een perfect verhaal om juist in deze tijd te vertellen.”

Draaijer kwam zelf met het idee voor de voorstelling toen hij met het bestuur van het Iepenloftspul Burgum in gesprek ging. Hij wilde ruimte maken voor een verhaal waarin ook queer thematiek een belangrijke plaats krijgt. “Binnen de context van openluchtspelen leek me dat een hele mooie uitdaging. Ik wilde niet opnieuw het stereotype beeld van een homoseksueel personage met een leren broek en een hoge stem laten zien. Ik wil juist de viering van queerness laten zien.”

De muziek uit de jaren tachtig krijgt een prominente plek in de voorstelling. Een liveband zorgt voor de herkenbare sound van het decennium, met muziek van onder anderen Pet Shop Boys, Bronski Beat, Eurythmics en Whitney Houston. Ook de Britse premier Margaret Thatcher krijgt een bijzondere muzikale rol. Zij verschijnt als frontvrouw van een gelegenheidsband en brengt verschillende nummers uit de jaren tachtig ten gehore. Ook fragmenten uit bekende toespraken van Thatcher zijn in de voorstelling verwerkt.

Voor de voorstelling werden in november audities gehouden. Met zo’n zeventig aanmeldingen was de belangstelling groot. Uiteindelijk staan ongeveer dertig spelers op het toneel. Een deel heeft al ruime ervaring met openluchtspelen, anderen staan voor het eerst op een podium. “Dat vind ik heel erg tof. We hebben veel ruimte kunnen bieden aan mensen die nog nooit hebben gespeeld. Het is een hele mooie combinatie van spelers die al oude rotten zijn in het openluchtspel en mensen die het nog nooit hebben gedaan. Die staan nu helemaal te shinen op het toneel. Daar ben ik supertrots op.”

Ook de locatie speelt een belangrijke rol. De voorstelling wordt opgevoerd bij de Engie Centrale in Burgum. De industriële omgeving sluit volgens Draaijer uitstekend aan bij het verhaal over de mijnwerkers. Het decor wordt gebouwd door een vrijwillige bouwploeg uit Burgum. Ook voor de muziek, kostuums en dans wordt samengewerkt met mensen en organisaties uit het dorp.

Voor datums en kaartverkoop kijk op www.iepenloftspul.nl