Gun je kind die tegenwind!
AlgemeenDe elektrische fiets is bijna niet meer weg te denken uit de samenleving. Wat begon als een uitkomst voor ouderen, is tegenwoordig voor de jeugd heel normaal geworden. En dat terwijl het onderwerp ‘meer bewegen’ hoog op de agenda staat.
Fietsen met ondersteuning is misschien nog altijd beter dan met de auto, je bent immers in de frisse lucht. Maar wat doet het met de hersenen als je minimaal beweegt?
Neuropsycholoog Erik Scherder
Scherder hamert er al jaren op dat bewegen rechtstreeks samenhangt met hoe het brein functioneert. Hij stelt: “Op het moment dat je gaat bewegen, activeer je de hersennetwerken. Die activatie is essentieel voor plannen, leren en sociaal functioneren. Meer bewegen leidt tot vooruitgang in cognitieve functies en beter dagelijks functioneren.”
Met andere woorden: bewegen maakt kinderen niet alleen fitter, maar ook mentaal sterker. Dat effect bereik je niet door je te laten vervoeren, dat moet je zelf doen.
Precies daar wringt de e-bike
De elektrische fiets (en ook de fatbike) haalt de noodzaak tot inspanning weg uit iets wat generaties lang een vanzelfsprekend beweegmoment was: het dagelijkse ritje naar school, sport of vrienden. Wat ooit ongemerkt een vorm van training was, wordt nu passief vervoer. Kinderen hoeven niet meer te trappen tegen de wind. Ze hoeven niet moe te worden. En juist dat moe worden is essentieel, ondanks dat kinderen naast school nog een sport uitoefenen.
We hebben als samenleving al een bewegingsprobleem. Kinderen zitten meer, spelen minder buiten en brengen uren door achter schermen. Elke kans om beweging in te bouwen in het dagelijks leven wordt dus waardevoller. De gewone fiets was zo’n ingebouwde kans. De e-bike sloopt die. Volgens meneer Scherder zou de gewone fiets meer gepromoot moeten worden en niet alleen omdat de e-bike ook gevaren met zich mee kan brengen (de helm is vanaf 2027 verplicht voor kinderen tot 18 jaar). “Laat de kinderen naar school fietsen op een gewone fiets.”
We kiezen vaak voor gemak
Voor volwassenen met mobiliteitsproblemen of lange afstanden is elektrische ondersteuning een uitkomst. Maar voor gezonde kinderen is gemak geen vooruitgang. Het is verlies. Verlies van conditie, van weerbaarheid, van de natuurlijke manier waarop een lichaam en brein zich ontwikkelen. Daar komt nog iets bij: kinderen zijn van nature geneigd de makkelijkste weg te kiezen. Dat is geen luiheid, maar biologie. Juist daarom hebben ze een omgeving nodig die hen uitdaagt te bewegen.
Van stilstaan kom je niet verder
Als het hard waait, moet je goed je best doen ertegenin te fietsen. Dit geldt voor het dagelijkse leven ook: als alles voor de wind gaat, hoe ga je dan om als je eens ‘tegenwind’ hebt? Het is dus eigenlijk ook een stukje opvoeden dat fietsen.
‘Maar dan fietst mijn kind alleen’
Elke ouder weet echt wel dat bewegen goed is, want vroeger fietsten ze ook (lange afstanden) en bijna niemand is er slechter van geworden. Maar het idee dat hun kind eventueel alleen zou moeten fietsen omdat de rest een elektrische fiets heeft, maakt dat ze tóch voor een e-bike gaan. En zo wordt het in stand gehouden.
Laat kinderen gewoon fietsen. Echt fietsen.
