“Het publiek heeft ons altijd verder geholpen”

De Hûnekop bestaat dit jaar 15 jaar. In deze periode is er veel gebeurd en veranderd voor de mannen van De Hûnekop. Vele festivals, een eigen festival, een eigen film, een nummer in de top 2000 en spelen voor 8000 man. Emiel Stoffer, de zanger van de band, vertelt mij over deze afgelopen jaren. 

Het begon allemaal in 2009 in Australië. “Ik was in Australië voor een jaar en ik kreeg een beetje heimwee naar Friesland en ik ging wat Friese nummers schrijven. Toen ik thuiskwam gingen we repeteren en een halfjaar later speelden we Friesland plat.”

“Eerst speelden we nog bij verjaardagsfeestjes van vrienden en ook hebben we een keer op een Punk dag gestaan. We merkten meteen al dat iedereen die erbij was het leuk vond, omdat wij andere muziek maakten.”

Hoelang maken jullie al muziek?

“Mijn oom heeft ooit een gitaar gemaakt en die lag vroeger altijd bij ons thuis. Daar speelde ik wel eens op toen ik een jaartje of 4/5 was. Bij mij in de buurt zat ik ook altijd in een band. Iemand was de drummer en een ander de bassist. Dan wel zonder instrumenten, maar we vormden een band.”

“Toen ik 14 was ben ik mijn eerste band begonnen, dat was in 1994. Vroeger had je in Friesland al een actieve punk en hardcore scene, dus dat was wel wat een kliekje. We zochten elkaar altijd op. Rick en Bart (bandleden van de Hûnekop) zaten in een band en samen hebben we ook weleens in een band gezeten. Het was altijd een soort kruisbestuiving: er vallen bands uit elkaar en de leden zoeken elkaar op waardoor er een nieuwe band ontstaat. Soms ontstaat er een band waar alles op z’n plek valt, zoals met de Hûnekop.”

Waar halen jullie je inspiratie vandaan?

“Het begon allemaal met Hank Williams III uit Nashville. Hij zong allemaal dingen die hij niet mocht zingen en dat sprak ons heel erg aan. Dit doen we met de Hûnekop steeds ook nog een beetje.”

Had je ooit gedacht dat je zo bekend zou worden?

“Ik ben van kleins af aan al gek van muziek en ik luisterde ook altijd wel naar obscure punk en metal muziek. Op de basisschool deed ik altijd mee aan de playbackshow. Vroeger ging ik ook wel eens naar de Golden Earring in Kollumersweach. Ik dacht dan altijd ‘ooit komt er een moment dan sta ik op dat podium’. Niet dat het typisch mijn ambitie was, maar ik wilde het gewoon. En het maakt niet uit hoe of wat, maar ik had nooit verwacht dat ik van muziek leven kon. Ik dacht dat onze muziek daarvoor te apart zou zijn. En onze insteek van muziek maken is het plezier.”

Wat was jullie eerste grote optreden?

“Dat was Frysk Festival in de Harmonie Leeuwarden. We hadden een demo gemaakt die we thuis hadden opgenomen. Daar stond onder andere Brunwurker en Iets dwars op. Op het podium hadden we een pak hooi staan, we zongen Fries en het was wat ruig. Toen stond er een artikel van het Frysk Festival met een foto van ons in de Leeuwarder Courant. Redelijk snel wilde Omrop Fryslân ons in de studio hebben. Sjoerd Bootsma deed daar de boekingen en die wilde ons toen ook al hebben. De meeste mensen kenden ons toen nog niet, maar iedereen vond ons toen al hartstikke leuk.”

Wat voor optredens doen jullie allemaal?

“Dat varieert natuurlijk elk jaar, maar we doen nu wel minder optredens dan vroeger. Wij vinden wel dat het leuk moet blijven. Vroeger deden we wel 50 of 60 optredens in een jaar, maar dat doen we nu niet meer. We staan nu vooral op grotere festivals. Als we een optreden geven doen we dat voor de volle 100%.”

Een paar jaar geleden hebben jullie ook een film gemaakt. Zijn jullie zelf met dit idee gekomen?

“Het was een idee van Jeroen en mij. Het was wat een wild idee, want het kostte best wel wat geld en tijd, maar tijdens de Coronapandemie hadden we de mogelijkheid, omdat we toen alle tijd hadden. We hebben toen contact gezocht met Janko Krist (regisseur) en hij was meteen al enthousiast.”

“Ik vond het schitterend om te doen en het is ook een beetje onze instelling. We laten ons niet afschrikken dat we ergens niet goed in zijn, maar het plezier moet er gewoon van afspatten, dat is het belangrijkste. Niet nadenken, maar gewoon doen!”

Is er nog een festival waar jullie graag willen staan?

“We hebben niet echt een ambities dat we ergens per se willen optreden, maar er zijn wel veel Friezen buiten Nederland die ons ook nog wel zien willen. Dus het lijkt me ook nog wel eens leuk om met een grote bus met band en crew door Europa te gaan langs wat adresjes en dan wordt het een soort tour/vakantie voor ons. Dat soort dingen kunnen ook gewoon, sociale media maken dat soort dingen heel gemakkelijk. We zijn begonnen op Hyves en hebben nooit een platenlabel nodig gehad om onze muziek te promoten, omdat we dat zelf wel konden op onze kanalen.”

“Ons publiek heeft ons altijd verder geholpen. Zij gingen naar een kroeg met de wens om ons daar te zien spelen. En ook gingen ze naar de cd-winkels om te vragen naar de nieuwste cd van ons. Vervolgens werd ik gebeld door de eigenaar van zo’n cd-winkel. Dus we hebben veel te danken aan onze trouwe fans.”